close
تبلیغات در اینترنت
جدایی بحرین از ایران
loading...

پرسش و پاسخ

درباره ی جدایی بحرین از ایران دولت ایراندر مدت یک قرن و نیم (۱۸۲۰ – ۱۹۷۰) و با وجود دخالت و سلطه انگلستان بر جزیره بحرین، هیچ‏گاه جدایی ‏بحرین از خاک ایران را نپذیرفت؛ هرچند قدرت انجام عمل حادى علیه انگلیس را نیز نداشت. نخستین گام‏ها به سوى واگذارى بحرین در زمان پهلوى دوم برداشته شد…. تاریخچه: کشور بحرین از سى و سه جزیره کوچک و بزرگ تشکیل شده، مرکز آن منامه است. بحرین در گذشته بخشى از امپراتورى ایران پیش از اسلام بوده است؛ چرا که این کشور از زمان هخامنشیان و ساسانیان، یک…

جدایی بحرین از ایران

سید محمد صالح بازدید : 53 چهارشنبه 19 تير 1392 نظرات ()

درباره ی جدایی بحرین از ایران

بحرین

دولت ایراندر مدت یک قرن و نیم (۱۸۲۰ ۱۹۷۰) و با وجود دخالت و سلطه انگلستان بر جزیره بحرین، هیچ‏گاه جدایی ‏بحرین از خاک ایران را نپذیرفت؛ هرچند قدرت انجام عمل حادى علیه انگلیس را نیز نداشت. نخستین گام‏ها به سوى واگذارى بحرین در زمان پهلوى دوم برداشته شد….

تاریخچه:
کشور بحرین از سى و سه جزیره کوچک و بزرگ تشکیل شده، مرکز آن منامه است. بحرین در گذشته بخشى از امپراتورى ایران پیش از اسلام بوده است؛ چرا که این کشور از زمان هخامنشیان و ساسانیان، یک }سات راپى{ بوده که از سه بخش تشکیل شده بود. ما بحرین را جزئى از بخش یک سات راپ ( استان ) مى‏شناسیم. در زمان سلطنت انوشیروان، بحرین یک پایگاه بزرگ دریایى و محل استقرار سپهبد بزرگ نیروى دریایى بود. در اوایل قرن شانزدهم میلادى با هجوم استعمار پرتغال به منطقه اقیانوس هند و خلیج فارس (در سال ۱۵۰۶)، بسیارى از نقاط استراتژیک منطقه و از جمله جزیره هرمز و مجمع‏الجزایر بحرین نیز (در سال ۱۵۲۱) به تصرف و اشغال پرتغالى‏ها درآمد.
پس از گذشت حدود یک قرن از اشغال پرتغالى‏ها، شاه عباس در سال ۱۶۰۲ با لشکرکشى به بحرین، آن‏جا را از تصرف اشغالگران خارجى آزاد کرد و مجددا به ایران ملحق نمود، که پس از آن، مجمع‏الجزایر بحرین به مدت ۱۸۰ سال در اختیار و تحت نظر کامل حکومت ایران بود. در سال ۱۷۸۳ (یا ۱۷۸۲) شیخ احمد بن خلیفه از قبیله }بنى عتبه{ و از خاندان خلیفه ( که از منطقه نجد در مرکز عربستان به کویت مهاجرت کرده بود) به این سرزمین حمله کرد و پس از شکست سربازان ایرانى، بر این منطقه استیلا یافت، که از آن پس، حکومت بحرین با حمایت همه جانبه سیاسى استعمارى انگلستان در اختیار اعضاى خاندان خلیفه (آل خلیفه) قرار گرفت، اما با این همه، در همه این سال‏ها ایران هم‏چنان بحرین را جزئى از خاک خود مى‏دانست.
دولت ایران در مدت یک قرن و نیم (۱۸۲۰ ۱۹۷۰) و با وجود دخالت و سلطه انگلستان بر آن جزیره، هیچ‏گاه جدایى‏بحرین از خاک ایران را نپذیرفت؛ هرچند قدرت انجام عمل حادى علیه انگلیس را نیز نداشت. نخستین گام‏ها به سوى واگذارى بحرین در زمان پهلوى دوم برداشته شد و آن زمانى بود که انگلیسى‏ها و آمریکایى‏ها از هر دو سو شاه را به چنین تصمیمى ترغیب، تهدید و تطمیع کردند و سرانجام به هدف خود دست یافتند.

مسئله بحرین و نقش آن در روابط ایران و انگلیس
تا پیش از کودتاى ۱۲۹۹ دولت ایران ۱۱ بار درصدد اعاده حاکمیت و مالکیت خود بر جزایر بحرین برآمد و هر بار در برابر مخالفت بریتانیا تلاشش به جایى نرسید. در سال ۱۳۰۲ }سرپرسى لورن{ سفیر بریتانیا در ایران تلاش کرد تا دکتر محمد مصدق (وزیر امور خارجه وقت) را متقاعد کند که دولت ایران از ادعاى خود بر بحرین دست بردارد، که مصدق اظهار داشت: با توجه به احساسات ملى موجود در باب این بخش باستانى از قلمرو ایران (جزایر بحرین که همیشه جزء استان فارس، شیعه مذهب و ایرانى الاصل بوده است) هیچ دولت ایرانى نمى‏تواند، بدون یک دلیل مشخص دست از ادعاى حاکمیت بر بحرین شسته و یا در مورد آن کوتاه بیاید. دولت ایران، گذشته از شواهد تاریخى که در تایید ادعاى مالکیت خود بر بحرین عنوان ساخت، این نکته را نیز خاطر نشان کرد که دولت بریتانیا در گذشته حاکمیت ایران بر این جزایر را به رسمیت شناخته و مدارکى در این زمینه ارائه داده بود نخستین سند، قراردادى بود که در ۱۲ ذیحجه ۱۲۳۶ میان }کاپیتان ویلیام بروس{ و }شاهزاده حسینعلى میرزا{ والى فارس منعقد شده بود. در این قرارداد اذعان شده بود که جزیره بحرین همیشه متعلق به دولت ایران و جزء استان فارس بوده است. اما در این سال در پاسخ بریتانیا آمده بود که علت اصلى احضار کاپیتان بروس و عدم شناسایى رسمى قرارداد مزبور، تاییدیه مزبور بر حاکمیت شاه ایران بر بحرین ثبت شده بود.

نقش انگلستان در استقلال بحرین
قدرت و نفوذ انگلستان در سال ۱۹۲۳م با خلع شیخ عیسى از حکومت بحرین افزایش یافت و با انتصاب }چارلز بلگریو{ به عنوان مشاور انگلیسى حاکم جدید، و چندى بعد با انتقال پایگاه دریایى انگلیس از بندر باسعیدو (در غرب جزیره قشم) به بحرین و انتقال مقر نماینده سیاسى انگلیس در خلیج فارس از بوشهر به بحرین، این قدرت و نفوذ وسیع‏تر و با ثبات‏تر شد. مقارن این تحولات و نیز پس از انتقال سلطنت از سلسله قاجار به پهلوى، ایران خواستار اعاده حق حاکمیت خود بر این سرزمین شد.
در مقابل، حکومت بحرین نیز با مشورت و خط دهى مشاوران و کارگزاران انگلیسى مقیم بحرین بر آن شد تا ساختار جمعیتى و مذهبى این شیخ نشین کوچک را حتى الامکان با اکثریت دادن به عرب‏ها سنى مذهب، تغییر دهد، لذا از کشورهاى عربى خواست تا شهروندان سنى‏نشین خود را راهى بحرین کنند که در این میان از کشورهاى عربى به بحرین تشویق شد و هزاران تن فلسطینى و اعراب دیگر از کشورهاى مختلف عرب به بحرین هجوم آوردند.
لذا برخورد بین گروه‏هاى شیعه و سنى بحرین توسعه یافت و پس از چندى رهبران گروه‏ها با تشکیل }کمیته وحدت ملى{ به یک آرامش نسبى رسیدند. در دوران سلطنت محمدرضا شاه، حداقل در دو برهه زمانى، مسأله مالکیت و حاکمیت ایران بر بحرین به صورت حادتر مطرح شد: در اسفند ماه ۱۳۲۹ در لایحه مربوط به ملى کردن صنعت نفت ایران که براى تصویب به مجلس شوراى ملى ارائه شد، }شرکت نفت بحرین{ نیز در طرح ملى شدن قرار داشت؛ چراکه مجمع الجزایر بحرین بخشى از سرزمین ایران را تشکیل مى‏داد و بار دوم در آبانماه ۱۳۳۶ بود که هیأت وزیران با حضور شخص شاه لایحه‏اى را براى تقدیم به مجلس آماده کردند، که به وضوح نشان دهنده حق و ادعاى مالکیت ایران بر بحرین بود. این اقدام ایران مورد اعتراض مطبوعات و دولت انگلستان و نیز نارضایتى اعراب قرار گرفت.
اهمیت سیاسى استراتژیک بحرین در دهه ۱۹۶۰م افزایش یافت، به ویژه اینکه ایران شاهد افزایش فعالیت‏هاى انقلابى اعراب در سواحل خلیج فارس در خلال سال‏هاى ۱۹۶۴- ۱۹۶۵ بود؛ اما حضور نظامى انگلیس در منطقه و نیز بندر عدن تا اندازه‏اى ترس ایران را کاهش مى‏داد، ولى در نوامبر ۱۹۶۷، نیروهاى انگلیسى پیرو جنگ‏هاى داخلى یمن، از بندر استراتژیک عدن خارج شدند و در بحرین مستقر گردیدند، که بدین ترتیب، پس از عدن، مجمع‏الجزایر بحرین به عنوان پایگاه مهم انگلستان در شرق سوئز و خلیج فارس مطرح شد. مدتى بعد در ژانویه ۱۹۶۸،پس از اینکه انگلستان اعلام کرد که نیروهایش را تا پایان سال ۱۹۷۱ از شرق سوئز خارج خواهد کرد، دولت ایران از این تصمیم استقبال نمود و اعلام کرد که از حق حاکمیت خود بر بحرین منصرف نشده است. سپس، با طراحى و هدایت انگلستان قرار شد فدراسیونى متشکل از نه شیخ نشین جنوب خلیج فارس و از جمله بحرین در قالب یک کشور واحد پس از خروج نیروهاى انگلیسى از منطقه تشکیل شود، به‏ویژه شیخ بحرین با ابراز ناخشنودى از مسأله خروج آتى نیروهاى انگلیسى، و ادعاى مالکیت ایران بر بحرین آن را یک مشکل امنیتى‏براى آینده مجمع الجزایر دانست و بنابراین حل این مشکل را پیوستن بحرین به فدراسیون یاد شده دانست.
در این میان، مذاکرات آشکار و پنهانى میان ایران، انگلستان، عربستان سعودى و آمریکا انجام مى‏گرفت، که این امر باعث شد تا ایران در مورد مسأله بحرین کوتاه آمده و تا اندازه‏اى عقب نشینى سیاسى کند.

تصمیم شاه براى انصراف از ادعاى خود
محمدرضاشاه، به منظور جلب دوستى کشورهاى محافظه‏کار عرب و در ضمن براى این‏که بتواند بر سر جزایر مزبور با انگلیس چانه بزند، به یکباره به طور ناگهانى تصمیم خود را مبنى بر چشم‏پوشى از ادعاى دیرینه ایران بر بحرین اعلام نمود. وى در یک کنفرانس مطبوعاتى، که در ۴ ژانویه ۱۹۶۹ (۱۴ دى ۱۳۴۷) در دهلى‏نو تشکیل شده بود گفت: }اگر اهالى بحرین نمى‏خواهند به کشور من ملحق شوند، ایران ادعاى ارضى خود را در مورد این مجمع‏الجزایر پس مى‏گیرد و خواسته اهالى بحرین را اگر از نظر بین الملل مورد قبول قرار مى‏گیرد مى‏پذیرد.{
نه ماه پس از مصاحبه دهلى نو، وى در زمستان سال ۱۳۴۸ (اوایل ۱۹۷۰) مجددا در مصاحبه‏اى خواستار حل مسأله بحرین از طریق کسب نظر مردم بحرین به طور رسمى، به وسیله سازمان ملل متحد شد، که بالاخره پیشنهاد رسمى شاه از طریق گفت‏وگوهاى بعدى ایران با انگلستان و دبیرکل سازمان ملل (اوتانت ) در اوایل سال ۱۹۷۰ به نتیجه نهایى رسید و ایران در تاریخ ۹ مارس ۱۹۷۰ ( ۹ اسفند ۱۳۴۸ ) رسما مساعى جمیله دبیرکل سازمان ملل را براى استعلام نظرهاى واقعى مردم بحرین از طریق انتصاب یک نماینده ویژه خود براى انجام این مأموریت خواستار شد.
پس از این بیانات، دولت ایران از دبیر کل سازمان ملل متحد تقاضاى میانجى‏گرى کرده و اعلام نمود که نظر دبیرکل را مبنى بر اینکه به تصویب شوراى امنیت برسد مى‏پذیرد.

اقدامات سازمان ملل متحد
انگلستان نیز در تاریخ ۲۰ مارس، موافقت رسمى خود را با انجام پیشنهاد دولت ایران به اوتانت دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد. دبیرکل سازمان ملل نیز در همان روز پس از مشورت با نمایندگان ایران و انگلستان اعلام کرد که: }او مساعى جمیله خود را انجام خواهد داد{. پیرو آن، دبیرکل سازمان ملل، شخص }ویتوریو گیچیاردى{ (دیپلمات ایتالیایى ) معاون دبیرکل و نیز مدیر کل دفتر اروپاى سازمان ملل در ژنو را به عنوان نماینده ویژه خود در کسب آراءمردم بحرین منصوب کرد. در ضمن وى از سوى ایران و انگلستان در راه انجام دادن مسئولیت خود و ابراز نظر و تصمیم نهایى‏اش در مورد حل مسأله بحرین، اختیار تام گرفت.
نماینده ویژه دبیرکل در امور بحرین، در رأس یک هیأت پنج نفرى عازم این جزیره شد و از ۲۹ مارس تا ۱۸ آوریل ۱۹۷۰ به نظرخواهى گزینشى و گفت‏وگو با گروه‏هاى منتخب سیاسى اجتماعى بحرین پرداخت. ذکر این نکته ضرورى است که برخلاف ادعاى برخى منابع خارجى مبنى بر مراجعه به آراء عمومى و انتخابات عمومى، این امر صحت ندارد، بلکه به همان روش محدود گزینشى یاد شده انجام گرفت. گیچیاردى داده‏ها و نتایج کسب شده را در گزارشى به دبیرکل تسلیم کرد تا بر اساس آن تصمیم نهایى درباره سرنوشت بحرین اتخاذ شود. گزارش یاد شده از سوى دبیر کل به شوراى امنیت ارجاع شد و شوراى امنیت نیر با استناد به نتیجه‏گیرى نهایى گزارش تدوین شده مفاد آن را راجع به استقلال بحرین و جدایى‏آن از خاک ایران در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۷۰ مورد تأیید و تصویب قرار داد.

آخرین اقدامات ایران
ایران نیز در ماه مه (اردیبهشت ۱۳۴۹) براى شناسایى رسمى قطعنامه شوراى امنیت در مورد استقلال بحرین، اقدامات قانونى را انجام داد و هیئت دولت قطعنامه شوراى امنیت سازمان ملل را براى بررسى و تصویب درقالب لایحه به مجلس شوراى ملى تقدیم کرد، که این لایحه در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۴۹ با ۱۸۷ رأى مثبت و ۴ راى منفى به تصویب مجلس شوراى ملى‏رسید. نمایندگان مخالف از سوى جناح پان ایرانیسم به رهبرى محسن پزشکپور رهبرى مى‏شدند. مجلس سنا نیز در ۲۸ اردیبهشت ماه آن را به اتفاق آرا (۶۰ رأى کل نمایندگان) تصویب کرد.
حاکم بحرین براى نخستین بار در آذرماه ۱۳۴۹ (دسامبر ۱۹۷۰) از ایران بازدید کرد و موافقتنامه اولیه مربوط به فلات قاره دو سرزمین به امضا رسید.
اعلامیه استقلال بحرین در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۷۱ منتشر شد و دولت ایران تنها یک ساعت پس از استقلال بحرین آن را به رسمیت شناخت. یک روز بعد (۱۵ اوت)، بحرین و انگلستان یک قرار داد دوستى (با هدف مشورت در مواقع ضرورى) با یکدیگر امضا کردند و بدین ترتیب، مسئله بحرین پس از یک قرن و نیم منازعه و کشمکش به نقطه حل رسید.

جمع‏ بندى
در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۴۹ش، برابر با ۱۱ مى ۱۹۷۰ م شوراى امنیت سازمان ملل براساس گزارش هیئت اعزامى به بحرین مبنى بر تمایل اکثریت قاطع اهالى بحرین به استقلال، قطعنامه‏اى صادر کرد که مفاد آن قطعنامه مبنى بر لزوم استقلال بحرین در ۲۴ اردیبهشت آن سال به تصویب مجلس شوراى ملى ایران رسید. هنوز استقلال بحرین رسما اعلام نشده بود که هیئت حسن نیت ایرانى راهى بحرین شد و هیئتى نیز از آنجا به ایران آمد. سرانجام این جزیره مهم، استراتژیک و سرشار از منابع انرژى در ۲۳ مرداد ۱۳۵۰ ش اعلام استقلال کرد و ایران نخستین کشورى بود که یک ساعت پس از اعلام استقلال، آن کشور را به رسمیت شناخت. سازش و توافق ایران با قدرت‏هاى غربى بر سر بحرین، امتیازات کوچکى براى ایران داشت و آن هم افزایش نقش ایران در منطقه خلیج فارس بود؛ امتیاز بزرگى که ایران با جدایى بحرین پرداخت کرد، از بین رفتن نقش استراتژیک ایران در جنوب خلیج فارس بود؛ زیرا تا پیش از این ایران علاوه برشمال خلیج فارس، برقسمتى از جنوب آن نیز حاکمیت داشت .

با تشکر به امید نجات مردم بی گناه بحرین از حاکمان زورگویشان وبازگردانی این میراث ملی به ما سایت پرسش وپاسخ

 

 

 

 


 

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
**********پرسش وپاسخ سایتی است برای پاسخ به سوالات مذهبی شما ورفع شبهات دینی اعتقادی، این مرجع بزرگ از سال 1392 شروع به فعالیت کرده است در این کار ما را یاری کنید.**********
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • لینک دوستان
  • بهداشت و درمان
  • سایت سرگرمی و تفریحی
  • دانلود كليپ
  • آموزش ساخت سرور وو
  • وبــ تولــز™
  • انجمن وبلاگ نویسان
  • کیف کوله پشتی
  • افزایش بازدید 1100011 - رایگان
  • جدیدترین و معتبرترین سایت های کلیکی با جایزه
  • جوانکده
  • اباصالح
  • پايگاه اطلاع رسانی هیئت
  • دوست قرآنی
  • آموزش سرا (با ما به اوج برسید...)
  • افزایش بازدید_دانلود رایگان_طراحی بنر
  • ابزار جاوا - نرم افزار - آگهی استخدامی
  • زندگی بی شهدا ننگ بود
  • پایگاه مذهبی ولایت عشق
  • مذهبی
  • 313مبارز
  • چرند پرند
  • شهریاران
  • ㋡شهر خنـــــــــــــــــــــــده㋡
  • گروه خدماتی آخر خوشحالی
  • كلاس اول تا ششم(شاكري زاده)
  • دانلود کده ی دبیرستانی ها
  • خدایی کرببلات بهشته
  • مدرسه ی راهنمایی اسوه (غیر انتفاعی)
  • کشکول مدرسه
  • نمونه سوالات ریاضی راهنمایی
  • سوالات آزمون تیزهوشان
  • بابا جون شیرازی
  • HoTدانلود
  • ثامن تم
  • افزایش بازدید ومحبوبیت در گوگل
  • عصرتاسوعا
  • دانلود نرم افزار
  • پایگاه آموزشی خبری آی تی گل نرگس
  • فروشگاه عینک آفتابی
  • خرید عینک آفتابی
  • فروشگاه ساز
  • پایگاه شمیم یار
  • آخرین مطالب ارسال شده
  • نظرسنجی
    آیا از سایت ما راضی هستید ؟(ازهمه نظر)



    لوگوی ما

    پاسخگویی به سوالات شرعی

    -


    برای حمایت از ما لوگوی ما رادرسایت خود قراردهید.

    -
    ساعت
    روزنما
    آشنایی با آیات هدایت

    سوره قرآن
    کمی تدبردر قرآن

    آیه قرآن
    دعای فرج
    روزشمار غیبت

    به سایت ما رأی دهید.
    به این سایت رأی بدهید
    آمار سایت
  • کل مطالب : 116
  • کل نظرات : 24
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 4
  • آی پی امروز : 17
  • آی پی دیروز : 15
  • بازدید امروز : 239
  • باردید دیروز : 384
  • گوگل امروز : 1
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 623
  • بازدید ماه : 5,847
  • بازدید سال : 18,934
  • بازدید کلی : 341,708
  • کدهای اختصاصی

    ورود نویسندگان سایت

    ورود نویسندگان سایت

     به پنل مدیریت سایت

    تبادل لینک
    لینک باکس پرسش وپاسخ
    الکسای سایت ما
    خوراک rss

     برای اطلاع از آخرین بروز رسانی به خوراک rss سایت ما سری بزنید.

    rss

    دعوت به همکاری
    آیا دوست دارید نویسنده ی سایت ما شوید پس همین حالا کلیک کنید.
    نویسنده ی سایت ما شوید
    لوگو ی دوستان


    بوی سیب
    مرجع وبلاگهای مذهبی و ارزشمند
    لوگوی عصر ظهور